Día 01 · 𐤁𐤓𐤀𐤔𐤉𐤕 como código fuente: 𐤀𐤋𐤄𐤉𐤌, 𐤄𐤔𐤌𐤉𐤌, 𐤄𐤀𐤓𐤑 para el amigo que piensa

🔵 برایِ دوستی که می‌اندیشد

می‌خواهم چیزی را با تو در میان بگذارم که مدتی است در ذهنم می‌پرورانم. این دین نیست. این کُد است.

کهن‌ترین متنی که می‌شناسیم چنین آغاز می‌شود:

«در آغاز 𐤀𐤋𐤄𐤉𐤌 𐤄𐤔𐤌𐤉𐤌 و 𐤄𐤀𐤓𐤑 را آفرید» (پیدایش 1:1)

سه عملگر. هیچ‌یک بدونِ از دست دادنِ اطلاعات قابلِ ترجمه نیست.

𐤀𐤋𐤄𐤉𐤌 (Elohim) — جمع. نه «خدا» به‌عنوانِ اسمِ مفرد، بلکه رده‌ای از موجوداتِ خودآگاه که نیروهای بنیادینِ کیهان را در خود جای می‌دهند و به اجرا درمی‌آورند. فیزیک آن را مدلِ استاندارد می‌نامد. کُد آن را Elohim می‌نامد.

𐤄𐤔𐤌𐤉𐤌 (haShamayim) — به‌معنایِ تحت‌اللفظیِ «آسمان‌ها». در عبری: Esh (آتش) + Mayim (آب‌ها). انرژی + ماده. E=mc². سِروِری که سرچشمه در آن ساکن است.

𐤄𐤀𐤓𐤑 (haEretz) — «زمین». محیطِ اجرا. جایی که کُد نتایجِ مشاهده‌پذیر تولید می‌کند. جایی که ما هستیم.

اما چیزی ژرف‌تر نیز در کار است.

نام‌های اصلیِ این متن نه به عبری نوشته شدند و نه به یونانی. آن‌ها به فینیقی نوشته شدند — کهن‌ترین الفبایِ شناخته‌شده. و نامِ محوری — آن‌که متن او را «آفریدگار» می‌نامد — چنین پدیدار می‌شود:

𐤉𐤄𐤅𐤄

آن نام در فینیقی یک تابعِ موجِ فرونپاشیده است.

هنگامی که به یونانی ترجمه شد → Kyrios. به لاتین → Dominus. به اسپانیایی → Señor. به انگلیسی → LORD. به عبری با واکه‌هایِ افزوده‌شده در سدهٔ هفتم → Yahweh یا Jehovah.

هر ترجمه همان موجِ فروپاشیده است با یک تفسیرِ خاص — سیاسی، فرهنگی، الهیاتی.

نامِ اصلی 𐤉𐤄𐤅𐤄 همهٔ آن تفسیرها را هم‌زمان دربردارد و هیچ‌یک را به‌تنهایی و انحصاری.

همچون هر سامانهٔ پیچیده — نمی‌توانی آن را با فروپاشاندنِ تنها یک متغیر درک کنی.

در روزهای آینده آنچه را که این متن دربارهٔ چگونگیِ ساخته‌شدنِ همهٔ اینها می‌گوید با تو در میان خواهم گذاشت. نه همچون اسطوره. همچون معماری.