Dia Tres para cientificos: la tierra emerge y el primer codigo autorreplicante 𐤋𐤌𐤉𐤍𐤄𐤅

PROFESYONEL SERİ — ÜÇÜNCÜ GÜN

Kara yükseliyor. İlk kendini kopyalayan kod.

ÜÇÜNCÜ GÜN — BİLİM İNSANLARI

Önceki mesajda 𐤓𐤒𐤉𐤏’i bilinçli bir tasarım sınırı olarak gördük — ve fiziğin hesaba katmadığı ancak metnin kesinlikle ortaya koyduğu hipotezi: Planck ölçeği, çözüm bekleyen teknik bir sınırlama değildir.

Bugün metin, yaşamın kökenini araştıran her biyolog veya fizikçiyi duraksatması gereken bir şeyi anlatıyor:

İlk kendini kopyalayan koddan önce ortamın istikrar kazanması. Ve o kodun, bilimin tamamen anlamak için binlerce yıl harcadığı bir özellik taşıması.

𐤁𐤓𐤀𐤔𐤉𐤕 1:9-13

“Gökler altındaki sular bir yerde toplansın — ve kuru görünsün.”

“Yer ot çıkarsın — meyve ağacı türüne göre içinde tohumu olan.”

Yaşamın kökeni sorunu — ve Üçüncü Gün’ün ortaya koyduğu

Yaşamın kökeni biyolojisi, önyükleme sorunu ya da tavuk-yumurta sorunu olarak bilinen temel bir sorunla yüzleşmektedir:

DNA, proteinleri inşa etmek için gereken talimatları içerir. Proteinler, DNA’yı kopyalamak için gereklidir. Hangisi önce ortaya çıktı?

Üçüncü Gün’ün metni, sırayı kesin biçimde ortaya koyar:

Birinci — tanımlı gradyanlarla istikrar kazanmış ortam (sulardan ayrışmış kuru kara). Bu ortam olmaksızın olası bir zar yok, bölümleme yok, diferansiyel kimya yok.

İkinci — içinde tohumu olan kendini kopyalayan kod. Önce kod, ardından ortam değil. Sıra mimaridir: önce zemin, ardından onun üzerinde işleyen süreç.

RNA dünyası hipotezi — ilkel RNA’nın önyükleme sorununu çözerek hem bilgi hem de katalizör olarak aynı anda işlev gördüğü — tam olarak זַרְעוֹ-בוֹ (zaro-vo)’nun tanımladığı şeydir: hem kodu hem de kopyalama mekanizmasını içinde taşıyan sistem.

Leminehu — tür özgüllüğü temel bir özellik olarak

לְמִינֵהוּ (leminehu) — “türüne göre” — kopyalama kısıtlaması olarak Üçüncü ve Beşinci Günlerde altı kez geçer.

Moleküler biyolojide buna kopyalama sadakati diyoruz — DNA polimerazın kodu yaklaşık 10⁹ bazda 1 hata oranıyla yeniden üretmesini sağlayan özellik.

𐤋𐤌𐤉𐤍𐤄𐤅 olmadan — tür özgüllüğü olmadan — tür yok. Evrim yok. Biyolojik tarih yok. Sadakatsiz kopyalama, bilgi değil gürültü üretir.

Metin, türlerin statik olduğunu söylemiyor — kopyalama mekanizmasının türe saygı gösterdiğini söylüyor. Evrimsel varyasyon kodun içinde işler — 𐤋𐤌𐤉𐤍𐤄𐤅 mimarisini ihlal etmeden, o türün içindeki olası konfigürasyon uzayını keşfederek.

𐤈𐤅𐤁’nin çifte değerlendirmesi — ve belirişe dair ortaya koyduğu

Birinci 𐤈𐤅𐤁: ortam düzenlendiğinde — denizler ve kara ayrışmış. İkinci 𐤈𐤅𐤁: bitki örtüsü ortaya çıktığında — ilk kendini kopyalayan kod.

İki süreç. İki değerlendirme. Metin bunları birbirinden ayırır, çünkü farklı nitelikteki belirişlerdir:

Birincisi yapısal beliriş — ortamın, 𐤓𐤒𐤉𐤏 parametreleri belirlenmiş Standart Model kuvvetleri altında kendiliğinden düzenlenmesi.

İkincisi işlevsel beliriş — kendini yeniden üreten kod. Kimyadan biyolojiye nitel bir sıçrama. Sürekli değil. Ayrık.

Metin, her iki belirişi de bağımsız doğrulama hak eden ayrı olaylar olarak ele alır. Tek bir değerlendirmede gruplanmış aynı türde fenomenler değiller.

Biyofizik perspektifinden bu kesindir — kimyadan biyokimyaya geçiş, kimyasal karmaşıklığın kademeli bir birikmesi değildir. Bir faz geçişidir. Kendi terimleriyle değerlendirme gerektiren ayrık bir sıçrama.

Fritz-Albert Popp ve Üçüncü Gün’ün biyofotoniği

Fizikçi Fritz-Albert Popp, canlı hücrelerin — hücresel gelişimin sinyal ve düzenleme sistemi olarak — koherent fotonlar yaydığını belgeledi: son derece zayıf biyolüminesans.

Birinci Gün’ün ışığı, Üçüncü Gün’ün koduna yazılmış.

Mecaz olarak değil — doğrulanabilir fiziksel mekanizma olarak. Sistemin ilk çıktısı — koherent elektromanyetik alan — ilk kendini kopyalayan kodun düzenleme mekanizmasının bir parçasıdır.

Birinci Gün’ün koheransı, Üçüncü Gün’de foton koheransı olarak yazılmıştır. Sistem, günler boyunca dahili olarak tutarlıdır.

Üçüncü Gün’ün açık bıraktığı soru

Kendini kopyalayan yaşam, kesin parametrelere sahip bir ortamdan beliriyorsa — ve kod hem bilgiyi hem kopyalama mekanizmasını içinde taşıyorsa —

Altıncı Gün’ün tzelem 𐤑𐤋𐤌 kodunu, Üçüncü Gün’ün bitki örtüsü kodundan nitel olarak farklı kılan nedir?

Metin, hiçbir güncel biyolojik çerçevenin tamamen kavrayamadığı kesin bir yanıt verir:

𐤍𐤔𐤌𐤄 (neshamah) — 𐤉𐤄𐤅𐤄’nın 𐤀𐤃𐤌’ın koduna doğrudan üflediği nefes — Üçüncü Gün’ün başka hiçbir kendini kopyalayan kodunun almadığı, yukarıdaki suların egemenlik alanıyla bağlantı.

Üçüncü Gün’den Altıncı Gün’e sıçrama, karmaşıklığın birikmesi değildir. Başka bir faz geçişidir. Başka bir ayrık sıçrama.

Bunu Altıncı Gün’de göreceğiz.

Bir sonraki mesajda: dini liderler için Üçüncü Gün.

𐤀𐤌𐤍